Festival ve Bizim Köy

   Yaklaşık 35 sene önce köyden ayrıldım, 25 senedir kesintisiz hiç köye gitmemiştim.

Uluslar arası Arguvan türkü festivali vesilesiyle memleketimize gitme fırsatı buldum.

Uzun yıllar gitmemem dolayısı ile, dışarıdan bakan biri gibi hem festivali hem de insanlarımızı ve köylerimizi gözlemlemeye çalıştım.

      Gitmeden önce festivale katılımın bu kadar yoğun olabileceğini düşünmüyordum.

Açılışı  K. Kılıçtaroğlu’nun yapması belki etkili olmuştu. Ama, geçmişte de aynı oranda katılımın olduğu, hatta daha yoğun olan yılların olduğunu, konuştuğumuz Arguvanlı esnaflardan öğrendik.

   Festival organizasyonunun vasat hatta vasatın altında olmasına rağmen (organizasyon komitesi bütün imkânsızlıklara rağmen ellerinden geleni yapmışlardır. Buna hiç şüphe yoktur.)  sanatçı kadrosunun vasat olmasına rağmen, katılımın bu kadar yoğun olmasındaki en önemli faktörün, insanların memleketlerine olan özlemlerini giderme duygularıdır. Arguvan’ın uzun senelerdir verdiği göç sebebiyle, bence kayıtlı nüfusun yaklaşık  %75’i başka şehirlerde yaşamlarını sürdürüyor olmaları, festivallere katılımların her sene artacağını gösterir. Önemli olan, Arguvan da yaşayan halkın, esnafın, kamu ve özel kurumların bu gibi organizasyonların Arguvan ve çevresi ekonomisine katkısının farkında olup, olayı her aşamasıyla sahiplenmeleridir. Düzenleme komiteleri de, olayı geçiştirme mantığıyla değil,

İçeriğin daha zengin, kazananın Arguvan kültürü ve türkülerinin olacağı anlayışta olmalarıdır.

    Her yeni festivalin bir öncekinden coşkulu olması temennisiyle, emeği geçen herkese bir Arguvanlı olarak teşekkür ediyorum.

           Köy Gezileri

       Bu dört günlük gezimizi dernek başkanımız Abbas GENÇ ‘ le birlikte yaptık. Geziye, Doydum, Akören, Ermişli, Arakel, Gürge, Mezirme ve Çavuş ziyaretlerini sığdırdık.

Gezinin Doydum, Arakel ve Gürge kısmına, Arguvan belediye başkanı, karakol komutanı, belediye ve il genel meclisi üyeleri, vakıf yöneticileri ve bütün köy dernekleri temsilcilerinin de bulunduğu yoğun bir katılım oldu. Bu köylerdeki fiziki ve sosyal şartlar, 150 -200 kişiyi ağırlayabilecek bütün ihtiyaçlarını karşılayabilecek durumda idi. Bu köylerin şartlarının iyileşmesinde,  7-8 yıldır düzenlenen festival kapsamındaki köy gezilerinin çok etkili olduğunu öğrendik.

            Doydum, Gürge ve Arekel köy derneklerinin yöneticilerine yaptıkları dostane etkinlikleri için kendilerine teşekkür ederim. Ayrıca bu köylerin Muhtar ve o köylerde yaşayan sıcak dost insanlarada emekleri için teşekkür ederim.

Bizim köye gelince;

Yaklaşık 20 senedir gitmediğim için en az diğer köyler gibidir diye düşündüm.

Hani, yolları yürünebilen, hiç olmasa köy çeşmeleri olan, köye gelen bir yabancının kimseye sormadan en temel ihtiyaçlarını karşılayacağı yapıları bulunabilen. ( çünkü diğer köylerde var.wc, su v.b) maalesef hiç biri yok.

Gördüğüm tek yenilik, yıkık dökükte olsa bütün evlerin çatıları yapılmış. Yani herkes kendi başının çaresine bakmış. Köye ve ortak kullanılacak hiç bir şeye katkıda bulunmamışlar. Müşterek alınması gereken kararları alamamışlar. Köyün bu durumunu görünce üzülmemek elde değil. Çünkü benim çocukluğumdaki köy koşulları bu günkünden daha iyi idi.

Arguvan a 10 dakikalık mesafede olan bizim köyle, arabayla bir saat te gittiğimiz Gürge yi

Kıyasladığım zaman bu kadar geri kalmışlığa anlam veremiyorum.

      Köyde yaşayan bütün büyüklerimizi ziyaret ettik, onlarla konuşma fırsatı bulduk, şakalaştık, onlara moral vermeye çalıştık. Köyün sorunlarını konuştuk ve onların fikirlerini aldık. Gördükkü hiçbir konuda ortak düşünme zemini ve ortak akıl oluşturulamamış.

Benim kanaatimce bu saatten sonrada oluşturulamaz. Çünkü, orada yaşayan hatta koşullara baktığımızda yaşamaya çalışan büyüklerimizin alışmışlıklarını kırmak, o kabuğun dışına çıkarmak çok zor. Hatta imkansız. Peki diğer köyler o yenilik kararlarını nasıl almışlar.

Bence oralardaki yeniliklerin arkasında, köy dışında yaşayan daha genç, değişimi yaşayan ve yeniliğe açık kuşağın kararlara müdahil olmaları var.

Bizim köyde de sorunların çözümüne bu şekilde ulaşılacağı kanısındayım. Şehirlerde yaşayan köylülerimizin, hem köyde yaşayan analarının, babalarının sağlıklı ortamda yaşamalarına katkıda bulunmak, hem de ayda yılda da olsa köye gittiklerinde, yanlarında sevdikleri bir iki arkadaşlarını da gönül rahatlığı ile misafir edebilmeleri için, düşünülen her projeye maddi, manevi katkıda bulunmalılar. Aksi takdirde, köyle direk ilişkisi olmadığı halde köy için düşünülen, talep edilen her proje için mesaisini harcayan, ilgili kamu ve özel kurumlarla ilişkiler kuran, mesleki ve sosyal nüfuzunu bu amaç için kullanan, çok değerli köylülerimizin çabaları boşu boşuna heba olur. O değerli insanlar küstürülür.

Sonunda kimse bir şey kazanmaz, ama köyümüz çok şey kayıp eder.

            Naçizane Çavuş köylü dostlarıma bir önerim var. Arguvan’a gittiklerinde çevre köyleri gezmelerini ve daha sonra bizim köyle kıyaslamalarını diliyorum.

Saygı ve Selamlarımla,

Abidin İNAN

Çavuş Köyü Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği

Yönetim Kurulu Başkan Vekili